بوشهر - آشنایی با جاذبه های گردشگری استان بوشهر

استان بوشهر با مساحتی حدود 27 هزار و 653 کیلومتر مربع در جنوب غربی ایران قرار دارد و مرکز آن شهر بوشهر است.

استان بوشهر از شمال به استان خوزستان و قسمتی از کهگیلویه و بویراحمد، از جنوب به خلیج فارس‌ و قسمتی از استان هرمزگان، از شرق به استان فارس و از غرب به خلیج فارس محدود است.

‌استان بوشهر با خلیج فارس بیش از 600 کیلومتر مرز دریایی دارد و از اهمیت سوق ‌الجیشی و اقتصادی قابل توجهی برخوردار است.

بر اساس آخرین تقسیمات سیاسی کشور، استان بوشهر مشتمل بر 8 شهرستان، 17 بخش، 13 شهر، 36 دهستان و 600 آبادی دارای سکنه است. شهرستانهای استان بوشهر عبارتند از : بوشهر، تنگستان، دشتستان، دشتی، دیر، دیلم، کنگان و گناوه.

هوای معتدل پاییز و زمستان، چشمه‌ های آب معدنی، سواحل دریای مشهور و زیبای خلیج فارس، جزیره‌ های متعدد، تالاب‌ های کم نظیر و ارزشمند، ویژگی‌ های ژئومورفولوژی و زمین‌ شناسی منحصر به فرد، پوشش گیاهی نواحی گرمسیری، جانوران خاص مناطق خشکی و دریایی همراه با جاذبه ‌های تاریخی و اجتماعی در این منطقه، همگی دست به دست هم داده و یکی از پرجاذبه ترین نواحی طبیعی جمهوری اسلامی ایران را به وجود آورده است.

رودخانه‌ های متعددی در این استان جریان دارند که سواحل آنها را میتوان جزو جاذبه ‌های طبیعی و مهم استان به شمار آورد. علاوه بر این چشمه ‌های آب گرم استان از مکانهای جالب توجه استان هستند از جمله چشمه آب گرم نیلو و چشمه آب گرم گنویه اهمیت بیشتری دارند.

جزیره خارگ که در نزدیکی شهرستان گناوه واقع شده، از مهمترین جاذبه‌ های طبیعی منطقه و یکی از جزایر زیبای خلیج فارس به شمار می ‌آید. این جزیره از مناطق بسیار قدیمی منطقه بوده و دارای آثار تاریخی متعددی است.

بناهای تاریخی و قدیمی زیادی که در سراسر استان وجود دارند، باعث رونق جهانگردی در این منطقه شده اند. این بناها شامل مساجد، کلیساها و عمارتهای قدیمی هستند که بیشتر در مرکز شهرستان قرار گرفته اند.

استان بوشهر افزون بر جاذبه ‌های طبیعی، به سبب دارا بودن پیشینه تاریخی و سابقه کهن فرهنگی دارای اماکن تاریخی، مذهبی و فرهنگی با ارزشی است که از قابلیتهای تاریخی و معماری این منطقه حکایت دارند.

استان بوشهر از مهم ترین مناطق جنوبی ایران است که بیشتر شهرستانهای آن از بناهای دیدنی و مکانهای تاریخی برخوردارند. بناهای ‌تاریخی ‌و ‌معماری استان بوشهر شامل مساجد و مراکز عبادی اسلامی، باغها و عمارت ‌های دیدنی و برج‌ ها و قلعه‌ های قدیمی میشوند.

آثار و بناهای تاریخی منطقه ردپای تاریخی از دوره ‌های باستانی ایران، دوره ‌های اسلامی و معاصر در بردارند که هر یک به نوبه خود برای گردشگران جذاب و دیدنی است.

تپه‌ های تاریخی زیادی از جمله تل خندق با معماری مربوط به دوره ساسانی و تل مرو واقع در نزدیکی کاخ هخامنشی در منطقه بوشهر وجود دارند که برای باستان ‌شناسان و دانشجویان رشته باستان ‌شناسی قابل توجه است.

از میان بناهای قدیمی منطقه کاخ کوروش مربوط به دوره کوروش (بنیان گذار سلسله هخامنشی) و کاخ سنگ سیاه که آن هم از بناهای دوره هخامنشی است از اهمیت بیشتری برخوردار هستند. گوردختر - که گفته میشود آرامگاه دختر یا خواهر کوروش است - نیز از آرامگاه‌ های مهم منطقه است.

کوشک اردشیر یکی دیگر از بناهای شهرستان دشتی است که بنای آن بسیار شبیه به کاخ اردشیر در فیروزآباد بوده و برج قلعه خورموج یکی از آثار شکوهمند تاریخی است که بقایای قلعه عظیم خورموج به شمار می ‌آید. سبک معماری این بنا سلجوقی بوده و متاثر از سبک قلعه سازی دوره ساسانی بنا شده است.

گورستان باستانی خارک نیز در تنگستان قرار دارد و به زرتشتیان منسوب است. پل مشیر که روی رودخانه دالکی بنا شده مربوط به عهد قاجاریه است.

مسجد توحید (مسجد برازجانی‌ ها) از قدیمی ‌ترین مساجد بوشهر است که بنای درخور توجهی دارد. امام زاده عبدالمهیمن نیز در شهر بوشهر واقع شده و گنبد آن از گچ بری‌ های زیبایی برخوردار است.

تزئینات درب و پنجره و شیشه های رنگی هشتی آن بر تلطیف نور و زیبایی بنا افزوده است. از میان اماکن متبرکه شهرستان دشتستان، بقعه شیخ منصور خزایی را که مربوط به دوره تیموریان است را میتوان نام برد و بنای امام ‌زاده میرارم از مهمترین بناهای تاریخی شهرستان دشتی به شمار می ‌آید.

مسجد بردستان که گمان میرود از بناهای قرون اولیه اسلامی باشد و امامزاده شاه محمد که در چند فرسخی شمال باختری دیر نزدیک محلی معروف به نام بردخون قرار گرفته جزو بناهای مهم شهرستان دیر هستند.

کلیسای بوشهر هم از اماکن زیبای استان است که متعلق به ارامنه گریگوری است.

خانه‌ ها و عمارتهای قدیمی بسیاری در استان بوشهر وجود دارند که برخی از آنها عبارتند از : عمارت ملک که به صورت یک مجموعه ساختمانی و متعلق به یک قرن پیش است. عمارت گلشن که قدمت آن 170 سال بوده و مجموعه حاج رییس که از پنج ساختمان تو در تو تشکیل شده و در اواسط دوره قاجاریه ساخته شده است.

از میان جاذبه ‌های تاریخی تنگستان، خانه رییس علی دلواری در شهرستان تنگستان یادآور خاطرات فراموش نشدنی مبارزات آزادی خواهی 80 سال پیش است.

قلعه نصوری را میتوان مهمترین جاذبه تاریخی شهرستان کنگان به حساب آورد. این بنا در بندر طاهری در کرانه خلیج فارس قرار داشته و متعلق به اوایل قاجاریه است.

جاذبه‌ های اجتماعی استان بوشهر نیز بخش مهمی از دیگر دیدنی ‌های این منطقه را تشکیل میدهند. ایلات و عشایر، جشنها و آیین های محلی و انواع غذاهای سنتی بخشی از این جاذبه ها را تشکیل میدهند.

گرچه استان بوشهر از عشایر بومی برخوردار نیست ولی در 7 ماه از سال برخی از عشایر قشقایی در این منطقه زندگی می‌ کنند که دیدن شیوه زندگی اجتماعی و معیشت آنها برای هر گردشگری جالب توجه است.

جشنها و آیین های متعددی در استان بوشهر برگزار میشود که هر یک از آنها دارای آداب خاص خود بوده و با موسیقی و اشعار خاصی اجرا میشوند که از پر جاذبه ترین عنصرهای گردشگری اجتماعی منطقه بوشهر به شمار می آیند.

بنای گور دختر تنگ ارم :

بنای گور دختر بسیار شبیه به آرامگاه کوروش هخامنشی در پاسارگاد (مشهد مرغاب) است و در شرق جاده برازجان - کازرون در منطقه تنگ ارم قرار دارد و قدمت آن به سده ششم قبل از میلاد بر میگردد.

سقف و بدنه سنگی این آرامگاه از 24 قطعه سنگ تشکیل شده است. در سنگ سوراخ ‌هایی تعبیه شده که با بستهای آهنی به هم وصل میشوند.

در گور دختر همچنین عناصر هنر اورارتویی مانند شیروانی دو شیبه و نیز عناصر معماری ایلامی بمانند معبد چغازنبیل را میتوان دید. این بنای ارزشمند در سال 1376 به شماره 1897 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است و هر گونه دخل و تصرف در آن تا شعاع 100 متری جرم محسوب میشود.

این بنا قدمت منطقه برازجان را تایید میکند بخصوص که کوشک اردشیر ساسانی هم در نزدیکی این بنای باستانی واقع است. این احتمال وجود دارد که این بنا مربوط به آرامگاه دختر یا خواهر کوروش هخامنشی باشد.

قلعه خورموج :

قلعه خورموج یکی از آثار شکوهمند تاریخی استان بوشهر است که طی زمان تغییر یافته و روی به ویرانی گذاشته است.

قلعه خورموج شامل 4 حصار، 4 قلعه، اندرونی، عمارت مرکزی و قراولخانه و اصطبل بوده است. قسمتی از آن به نام قلعه محمد خان دشتی و قسمت دیگر آن به نام قلعه جلال خان معروف بوده است.

این قلعه در شهر خورموج واقع شده است. سبک معماری آن سلجوقی و متاثر از سبک قلعه سازی دوره ساسانی است که با استفاده از تاق نماها و گچبری در آرایش دیوارها و درون اتاقها بنا شده است.

قلعه محمد خان دشتی :

قلعه محمد خان دشتی در سال 1379 در فهرست آثار ملی به شماره 3032 به ثبت رسید. این اثر که یکی از با شکوه ترین نمونه‌ های معماری دوره قاجاریه و دارای تزئینات بدیع و منحصر به فردی است، بارها مورد تاخت و تاز قرار گرفته است.

این اثر ملی که زمانی با برجهای متعدد و گوشواره های زیبا، هیبت و شکوه خود را به رخ هر رهگذری میکشید، امروز در میان انبوهی از ساختمانهای چند طبقه شهری محاصره شده است.

بندر سیراف :

سیراف (سیراب) یکی از شهرهای قدیمی استان بوشهر بوده است. بازمانده‌ های آن در نزدیکی بندر طاهری فعلی دیده میشود. سیراف زمانی از بندرهای اصلی ایران و خاورمیانه و محل پهلوگیری کشتی‌ های بزرگ بود. بازرگانان سیرافی به دور دست های آسیا و آفریقا سفر دریایی میکردند.

ولی طی یک زلزله و سونامی حاصله از آن در بهار سال 398 قمری قسمت عمده این بندر پر رونق به زیر آب رفت و فقط مسجد جامع سیراف و قلعه نصوری و گور دخمه و بازار آن باقیمانده است.

قلعه نصوری :

قلعه نصوری در بندر طاهری در کرانه خلیج فارس قرار دارد. این قلعه در خاور استان بوشهر و در 2500 کیلومتری آن قرار گرفته است.

قلعه نصوری به قلعه شیخ مشهور بوده و متعلق به اوایل قاجاریه است. ساخت قلعه به امر شیخ جبار نصوری حدود 180 سال پیش انجام یافته و معمار آن علی اضعر شیرازی بوده است.

مصالح به کار رفته، سنگ های بزرگ و ملاط آن گل و گچ میباشد. ورودی قلعه از جنوب است که دارای در بزرگ چوبی با گل میخ و کنده کاری است.

بعد از ورودی اصلی یک هشتی بزرگ وجود دارد که دارای هشت طاقچه ساده است. زمانی که انسان از هشتی وارد حیاط بیرونی میشود در جبهه شمالی آن یک ردیف پلکان به طبقه دوم منتهی میشود و یک درب چوبی ساده، آن را به اندرونی وصل میکند. در جبهه باختری نیز یک پلکان به طبقه دوم میرود.

در این طبقه یک ایوان با ستون های سنگی و گچبری های جالب وجود دارد. این ایوان از طرف پنچ در چوبی به اتاقی راه می یابد که باختر آن قرار دارد.

در این اتاق یک گچبری با تزیینات گل و بوته وجود دارد که فاقد هرگونه تزیین است و در جبهه باختری از طریق پلکانی به طبقه دوم راه می یابد.

این بنا دارای بادگیری همانند بادگیرهای ساختمانهای ساحلی خلیج فارس است. این بنا ویژگی معماری ساختمانهای قاجاریه را دارد. قلعه دارای ایوان ستون داری در طبقه دوم میباشد. تزیینات گچ بری مربوط به این قسمت است.

سبک کار و تراش آنها شبیه ستونهای وکیل شیراز است. گچبری ها شامل شاخ و برگ گل و بوته، فرشتگان و پرندگان و تابلوهای مربوط به مجالس شاهنامه است.

موضوعات تابلو شامل کیخسرو و کیکاووس، رستم و زال، بارگاه انوشیروان، سلطان محمود و درباریان، فردوسی و شاعران همزمانش میباشد.

قلعه هلندی ‌ها - جزیره خارک :

قلعه هلندی ها در شمال خاوری جزیره خارک قرار دارد. این قلعه قبلا برج و بارویی داشته که از بین رفته است. در سال 1748 میلادی مقارن با حکومت دوره صفوی که ایران مورد حمله افاغنه قرار گرفت، هلندی ها پس از تعطیلی دارالتجاره بندرعباس، جزیره خارک را مرکز خود قرار داده و این قلعه را احداث کردند.

این قلعه به وسیله کینپ هاوزن در سال 1747 بنا گردیده و به قلعه هلندی ها معروف است.

پارک ملی دریایی نایبند :

این پارک با وسعت 49 هزار و 814 هکتار در منتهی ‌الیه ساحل جنوبی استان و در 320 کیلومتری جنوب شرق بندر بوشهر واقع شده است.

این پارک یکی از با ارزش ترین زیستگاه ‌های دریایی خلیج فارس میباشد که دارای مجتمع‌ های مرجانی، علفهای دریایی، خورهای متعدد، جنگلهای حرا، سواحل ماسه ‌ای زیبا، سواحل صخره‌ ای و درختان کهنسال انجیر معابد میباشد و مناسبترین محل برای اجرای اکوتوریسم است.

در این منطقه پرندگان و حیوانات نادری چون جبیر و جیرفتی موجود است. چشم ‌اندازهای بدیع و کم ‌نظیر ساحلی همراه با فسیل ‌های متنوع نه تنها دارای ارزش زیباشناختی بوده بلکه از نظر زمین ‌شناسی نیز ارزشمند است.

منطقه حفاظت شده مند :

منطقه حفاظت شده مند با وسعت 53 هزار و 705 هکتار در بخش بردخون از توابع شهرستان دیر و در 180 کیلومتری جنوب بندر بوشهر واقع شده است.

در آبهای ساحلی غرب منطقه چهار جزیره با نام‌ های ام‌ سلمه (خان)، جبرین (تهمادون)، نخیلو و ام ‌الگرم وجود دارد که ضمن دارا بودن ظرفیت ‌های ویژه حفاظتی گونه ‌های مهم حیات وحش منطقه را در خود جای داده و محلی برای تخم‌ گذاری لاک پشتان دریایی (لاک پشت سبز و لاک پشت نوک عقابی) و پرستوهای دریایی و پرندگان مهاجر آبزی دیگر است.

این جزایر زیستگاه مهمی جهت زمستان گذرانی پرندگان مهاجر آبزی و تخم گذاری پرندگان و لاک پشتهای دریایی نیز هستند. منطقه حفاظت شده مند با داشتن گونه ‌های مختلف جانوری مانند آهو و ... یکی از مناطق بی ‌نظیر استان در طبیعت‌ گردی است.

عمارت ملک و پارک ساحلی آب شیرین کن ‌بوشهر :

مجموعه ساختمانهای عمارت ملک در حدود 100 سال قدمت دارد و در نزدیکی میدان بهمنی شهرستان بوشهر قرار گرفته است. مساحت زیربنای آن 4000 متر مربع بوده و در دوره قاجاریه توسط معماران فرانسوی با مصالح محلی احداث شده و درب و پنجره آن زیر نظر مهندسین فرانسوی ساخته شده است.

عمارت متعلق به یکی از ثروتمندان بوشهر به نام محمد مهدی ملک التجار بوده است این کاخ توسط متجاوزین انگلیس اشغال شده و به صورت مقر نظامی آنها در آمد.

آنها بعد از سالها استقرار در این کاخ با ورشکست شدن ملک التجار (صاحب اصلی کاخ) لوازم نفیس آن را با قیمت کم خریداری کرده و با خود بردند.

در اواخر سلطنت رضا شاه این عمارت که خوابگاه نظامیان شده بوده و پس از چندین بار بازسازی رو به ویرانی نهاد و متاسفانه به خاطر وسعت زیاد هنوز مرمت نشده است.

نوع و سبک معماری از سبک ساختمان سازی دو قرن پیش سواحل خلیج فارس که به بنگله معروف است تاثیر گرفته است و دارای یک قسمت استحفاظی، بارو و شاهنشین و قسمتی به صورت چند ایوان و اتاقهای مسکونی است.

پارک ساحلی آب شیرین کن هم در نزدیکی عمارت ملک و روبروی دانشگاه خلیج فارس قرار دارد که خیلی با صفا و زیباست. یک قسمت از این پارک جز منطقه نظامی است ولی با این حال بازدید امکان پذیر است.

کاخ سنگ سیاه :

کاخ سنگ سیاه، مربوط به دوره هخامنشی است و در 12 کیلومتری برازجان قرار دارد. این کاخ در حاشیه رودخانه دالکی بعد از کاخ کوروش بنا شده و فاقد ظرافت‌ ها و ترکیب خاص رنگهای سیاه و سفید کاخ های برازجان و پاسارگاد است.

ظاهر کاخ از لحاظ سبک هنر معماری و ترکیب رنگهای سیاه و سفید و مشخصات ظاهری آن نشان میدهد که این کاخ بعد از برازجان ساخته شده است.

کاخ سنگ سیاه دارای تالاری مرکب از 10 ستون است، ‌در دو ردیف پنج تایی که به سبک و پلان و نقشه های هخامنشی ساخته شده است.

این کاخ قابل انطباق با پاسارگاد و برازجان است، اما در رعایت رنگ پایه ستونها با این دو محل تفاوت دارد و استفاده از بست ‌های دم چلچله ‌ای روی یکی از پایه ستونهای این کاخ قدمت آن را بعد از پاسارگاد و برازجان نشان میدهد.

کاروانسرای دالکی :

کاروانسرای دالکی در 23 کیلومتری شمال شهر برازجان در کنار راه قدیمی شیراز به بوشهر و در وسط دهستان دالکی قرار دارد. این کاروانسرا از بناهای زیبای بر جای مانده اواخر دوره قاجار است.

این اثر ارزشمند به دستور مشیرالدوله والی وقت فارس و توسط شخصی به نام محمد رحیم بنا شد. این کاروانسرا از جمله بناهای حیاط‌ دار چهار ایوانی است که فرم رایج معماری وقت در آن رعایت شده است.

پیرامون کاروانسرا دو ردیف بنا وجود دارد که در بخش پیشین اتاق ‌هایی موجود است که بدون واسطه به داخل حیاط راه می ‌یابند. این اطاقها یک اطاقک کوچک را نیز در پیش دارند. در بخش پشتی تالارهای ستون داری است که به منظور نگه داری چهار پایان یا اصطلاحا اصطبل ایجاد شده است.

عمده مصالح تشکیل دهنده آن قلوه سنگهای رودخانه ای و ملات گچ است. در چهار گوشه بیرونی کارون سرا برج‌ هایی قرار گرفته که به وسیله درگاه کوچکی به فضای داخلی کارون سرا راه پیدا میکردند.

این برج های مدور دارای تزیینات گچ بری هستند. به منظور دید پاسداران کارون سرا، روزنه ‌هایی در این برج ‌ها منظور شده است. این بنا که در یک طبقه بوده در چندین مرحله مورد مرمت واقع شده است. کاروانسرای دالکی با شماره 2083 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.

مجموعه حاج رئیس :

مجموعه حاج رئیس در قسمت بافت قدیم شهر بوشهر قرار دارد. این بنا مجموعه ‌ای از 5 ساختمان تو در تو است که در اواسط دوره قاجاریه توسط تاجری سرشناس به نام حاج عبدالرسول طالبی معروف به حاج رئیس ساخته شده است.

موقعیت مکانی این بنا به دلیل انجام معاملات تجاری جهت خروج و ورود کالاهای تجاری از کشتی ‌ها، نزدیک به دریا بنا گردید و فاصله آن تا دریا 6 متر است. در واقع قسمتی از این مجموعه بزرگ محل سکونت مالک و قسمت دیگر آن محل کار منشی ‌ها بوده است.

مصالح به کار رفته در این مجموعه، سنگ های مرجانی و گچ میباشد و در پوشش سقف از چوبهای صندل و حصیری به نام بوریا استفاده شده است.

در ساخت در و پنجره ‌ها نیز از چوب ساج که محصول کشورهای آفریقایی بوده استفاده شده است. کثرت درب و پنجره‌ های این بنا جهت کوران شدن هوا و خنکی فضای داخلی بنا در تابستان بوده است.

عمارت گلشن :

عمارت گلشن در منتهی الیه شمال بوشهر، پشت اداره بندر در خیابان ساحلی قرار دارد. این عمارت در یکی از محله ‌های قدیمی بوشهر به نام محله بهبهانی قرار گرفته که اطراف آن ساختمان‌ های بافت قدیم وجود دارد.

واقع شدن در کنار ساحل باعث وزیدن نسیم دریا و باد شمال به داخل ساختمان میشود. قدمت این بنا بیش از 170 سال است و مربوط به شخصی تاجر به نام گلشن بوده و کاربری مسکونی - تجاری داشته است.

این عمارت متعلق به عهد قاجاریه بوده و نوع معماری بیت میلانی است که در نوع خود منحصر به فرد است. ساختمان از سه طبقه تشکیل شده است. طبقه اول شامل آب انبار، حمام، دستشویی، آشپزخانه و جای نگهداری خدمه و طبقات دوم و سوم جهت سکونت و پذیرایی و امور تجاری بوده است.

عمارت گلشن از چهار طرف با پلکان حلزونی به پشت بام راه دارد. در طبقه سوم ضلع شمالی اتاقی ساخته نشده. درب و پنجره ‌ها از جنس چوب ساج و دریایی و پوشش سقف از چوب صندل است.

چشمه آبگرم قوچاک :

چشمه آبگرم قوچاک در مسیر جاده بوشهر - بندرعباس در 5 کیلومتری جنوب غربی اهرم قرار دارد و از شکاف سنگهای آهک مارنی از زمین خارج میشود. آب این چشمه در ردیف آبهای سولفات کلیسم همراه با منیزیم زیاد و کلرور سدیم ولرم است.

مهمترین جزایر استان بوشهر

جزیره خارگ :

این جزیره در فاصله 57 کیلومتری شمال غربی بوشهر واقع است و طول تقریبی آن 8 کیلومتر و عرض آن 4 تا 5 کیلومتر و جزیره ‌ای مرجانی است. تاسیسات نفتی در این جزیره قرار دارد و سواحل عمیق آن جهت ایجاد لنگرگاه مطلوب است.

جزیره خارگ یکی از بخش ‌های شهرستان بوشهر است و بیش از 10 هزار نفر جمعیت دارد. این جزیره از مناطق بسیار قدیمی استان است و آثار تاریخی و باستانی متعددی را در خود جای داده است.

جزیره خارگو :

این جزیره در شمال شرق جزیره خارگ قرار دارد و از نظر اقتصادی دارای اهمیت خاصی میباشد.

جزیره عباسک :

این جزیره بین بندر بوشهر و شیف قرار دارد و از اهمیت اقتصادی بالایی برخوردار است.

جزیره ام الگرم و نخیلو :

این دو جزیره خالی از سکنه در حدود ناحیه بردخون در سواحل جنوبی استان بوشهر در فاصله کمی نسبت به یکدیگر قرار گرفته ‌اند. جزیره نخیلو در حال حاضر بیش از هر چیز محل زیست لاکپشتان خلیج فارس میباشد و از این نظر اهمیت زیست محیطی قابل توجهی دارد.

جزیره گرم :

جزیره گرم مقابل شهرستان دیر در خلیخ فارس واقع شده و به علت و جود انبوه درختان جنگلی (موسوم به گرم) به همین نام نیز مشهور شده است.

جزیره شیف :

این جزیره در شمال بندر بوشهر قرار دارد و جزیره ‌ای ماسه ‌ای است.

جزیره جنوبی (میر مهنا) :

این جزیره در جنوب بندر ریگ قرار دارد و بک جزیره گردشگری است. جزایر مطاف، مرغی، تهمادو و چراغی که در مقابل ناحیه بردخون قرار دارد و خالی از سکنه ‌اند از دیگر جزایر استان بوشهر هستند.

گنبد نمکی دشتی :

گنبد نمکی دشتی در نزدیکی خورموج در استان بوشهر قرار دارد. این گنبد از جمله زیباترین و تیپیک‌ ترین گنبدهای نمکی ایران است. در محدوده ظهور این گنبد میتوان انواع پدیده های فرسایشی و انحلالی مربوط به نمک و اشکال مورفولوژیک زیبا را مشاهده کرد.

کوه نمکی و غارهای موجود در این کوهستان همگی از بلورهای فوق ‌العاده عجیب و غریب نمک و بی ‌نظیر در ایران و حتی کویر است.

این کوه ناشناخته و کاملا بکر است از این رو باید ضمن مراقبت و مواظبت از بلورها و غارها، تبلیغ برای بازدید و گسترش توریسم اقدام لازم انجام شده و از آلوده شدن منطقه توسط بازدید‌کنندگان جلوگیری شود که همانند دیگر مناطق گردشگری کشور به یک زباله دان تبدیل نشود.

گنبد نمکی دشتی بسیار زیبا و منحصر به فرد در ایران و حتی در تمام دنیا است.

تعداد بازدید : 2177
تاریخ انتشار : 18-01-1392 , 08:40