همدان - آشنایی با جاذبه های گردشگری استان همدان

استان همدان با مساحتی بیش از 19 هزار کیلومتر متر مربع در غرب ایران قرار گرفته است.

استان همدان از شمال به زنجان، از جنوب به لرستان، از شرق به استان مرکزی و از غرب به کرمانشاه و بخشی از استان کردستان محدود میشود. همدان منطقه‌ ای کوهستانی است و کوه الوند با 3.574 متر ارتفاع از مهمترین ارتفاعات این منطقه بحساب می ‌آید.

استان همدان از نعمت رودخانه و چشمه سارهای فراوان بهره مند میباشد که مهمترین آنها رودخانه گاماسیاب نام دارد که یکی از بلندترین رودخانه های کشور محسوب میگردد که از دره های جنوبی کوه الوند و سراب گاماسیاب سرچشمه گرفته و تا باتلاقهای هورالعظیم در استان خوزستان پیش میرود.

استان همدان دارای زمستانهای سرد و پر برف و تابستانهای معتدل میباشد. و شهرهای بزرگ آن عبارتند از : همدان، ملایر، نهاوند، تویسرکان، کبودرآهنگ، اسدآباد، بهار، سامن، سرکان، قروه در جزین، لالجین و مریانج.

شهر پر جاذبه و دیدنی، تاریخی و توریستی همدان قدمتی بیش از 3 هزار سال دارد و هرودت مورخ معروف یونانی مبنای این شهر را به دیا اکو، نخستین شهریار ماد نسبت میدهد.

در آن زمان همدان را به نام هگمتانه (محل اجتماع) و سپس اکباتان می نامیدند. در سال 550 قبل از میلاد این شهر به دست کوروش، پادشاه هخامنشی به تصرف در آمد و در دوران هخامنشی، اسکندر، اشکانیان و ساسانیان از شهر همدان به عنوان پایتخت تابستانی استفاده میکردند.

در دهه دوم هجرت و پس از فتح نهاوند، مردم استان به دین مبین اسلام تشرف پیدا کردند. همدان از نظر محصولات کشاورزی بویژه گندم، چغندر قند، سیب زمینی، سیر و همچنین میوه هایی که در باغهای دامنه الوند تولید میشود و همچنین از نظر دامپروری شهرت داشته و از نظر صنایع دستی بویژه از نظر صنایع چرمسازی، قالیبافی و گلیم بافی و بویژه با توجه بوجود شهر لالجین به عنوان قطب سفالسازی و سرامیک کشور محسوب میشود.

در حال حاضر استان همدان به دلیل داشتن مراکز تاریخی و دیدنی به عنوان پنجمین شهر فرهنگی و توریستی کشور شناخته شده و از نظر علمی نیز با وجود مراکز دانشگاهی بوعلی سینا، آزاد اسلامی، پیام نور و پزشکی و غیره بعنوان یکی از قطبهای دانشگاهی کشور شناخته شده است.

از جمله اماکن تاریخی مهم کتیبه های گنجنامه، تپه های تاریخی هگمتانه و مصلی، آرامگاه های ابن سینا و بابا طاهر، گنبد علویان، برج قربان، مجسمه شیر سنگی، آرامگاه استرومردخای و غیره میتوان نام برد. از مناظر بدیع و طبیعی و دیدنی نیز میتوان از غار زیبای علیصدر، آبشار گنجنامه، باغهای مصفای دامنه الوند بویژه دره عباس آباد و دره مراد بیگ، تپه عباس آباد، سد اکباتان و پارک مردم میتوان سخن به میان آورد.

از آنجا که همدان شهر علم و ایمان بوده و بعنوان دارالمومنین شهرت دارد دارای مشاهیر و علمای بزرگی است که از جمله میتوان از آیت اله شوندی، معصومی همدانی، بهاری، نجفی، تالهی و خوانساری عندلیب زاده و از جمله علمایی که در قید حیات هستند از حضرت آیت الله نوری همدانی، صابری همدانی و موسوی همدانی نام برد، دانشمندانی همچون ابن سینا، شاعرانی همچون باباطاهر، محتشم کاشانی، شیخ فخرالدین عراقی، میرزاده عشقی، عارف قزوینی، مفتون همدانی، غبار و غمام همدانی و مشاهیری همچون عین القضات همدانی در این شهر رشد و نمو کرده‌ اند عالمان شهیدی همچون شهید محراب حضرت آیت اله مدنی مدتی طولانی از زندگانی خود را در این شهر سکونت داشته و یا همچون شهید مفتح و شهید قدوسی در این استان تولد یافته و رشد و نمو یافته ‌اند.

از زیارتگاههای فراوان آن میتوان از امامزاده عبداله، امامزاده کوه، امامزاده یحیی و امامزاده حسین را نام برد. از ویژگیهای این شهر زیبا نقشه شهر میباشد که توسط مهندسان آلمانی طراحی شده و به نقشه شعاعی معروف است که شش خیابان اصلی بطور موازی به میدان اصلی شهر وصل شده و بلوارها بصورت رینگ ‌های اول و دوم آنها را منقطع کرده که در نوع خود کم نظیر است و در ابتدای هر خیابان اصلی دو گنبد نقره‌ ای رنگ به تعداد 12 گنبد بنام هر امام معصوم (ع) تعبیه شده است که نشانگر مذهبی بودن و شیعی بودن این شهر از دیرباز میباشد.

حیات وحش و شکارگاه های همدان :

سراسر استان همدان به دلیل مرتفع و کوهستانی بودن از زیستگاههای انواع حیات وحش بزرگ و کوچک محسوب میشود که وحوشی از قبیل : کل، بز، قوچ، میش، روباه، راسو، خرس قهوه ای، کبک معمولی و انواع دیگر پرندگان را در خود جای داده است.

زیستگاههای حیات وحش استان چه در ارتفاعات و چه در جلگه و حواشی تالاب جزو مناطق حفاظت شده اند و شکار در آنها کلا ممنوع است.

شهر همدان :

بنای شهر همدان را به دیا آکو پادشاه مادها که در حدود 700 سال قبل از میلاد مسیح زندگی می کرده نسبت میدهند.

هرودت در کتابی گفته است که پادشاه ماد این محل را که اکباتان و هگمتانه نامیده میشد به پایتختی برگزید. گویا در کتیبه تیکلات پالاسر اول (پادشاه آشور) که مربوط به یازده قرن قبل از میلاد است نام آنادانا یا همدانا نوشته شده است. کلمه هگمتانه که یک کلمه ایرانی است به معنی محل اجتماع و کلمه عیلامی هل مته نه به معنی سرزمین مادها است.

شهر همدان در زمان فرمانروایی بخت النصر ویران شد و بعدها در زمان داریوش بزرگ و بدستور وی مرمت گردید. در زمان اشکانیان، که تیسفون پایتخت کشور ایران بود همدان اقامتگاه تابستانی شاهان اشکانی گردید و بعد از آنها ساسانیان نیز قصرهای تابستانی خود را در این منطقه بنا نهادند خرابه های باروی قلعه اشکانی بر فراز تپه مصلی و مجسمه شیر سنگی متعلق به یکی از دروازه های همدان از آثار دوره ساسانیان است.

در سال 23 هجری قمری که جنگ نهاوند روی داد همدان به تصرف اعراب درآمد و از آن زمان به بعد گاهی کانون آبادی و ثروت و گاهی هم درگیر غارت و چپاول و فقر و تنگدستی بوده است.

همدان در زمان 319 هجری قمری و در دوران حکومت دیلمیان لطمات فراوانی دید. در قرن ششم هجری سلجوقیان مرکز خود را از بغداد به این شهر منتقل کردند و مدت 50 سال این شهر پایتخت سلجوقیان بود و در این زمان در حمله وحشیانه مغول ها این شهر به ویرانه ای مبدل شد.

بایدوخان مغول پس از تاج گذاری در این شهر آن را باز پیرایی و باز سازی نمود. اما این شهر همواره مورد تاخت و تاز و هجوم امرا و سلاطین بود و این بار نوبت سلسله تیموریان بود که این شهر را ویران نمایند. در زمان سلسله صفویه این شهر از نعمت آبادانی بهره مند شد.

پس از انقراض سلسله صفویه این شهر به تصرف احمد شاه عثمانی در آمد که پس از شش سال توسط نادر شاه افشار باز پس گرفته شد. البته این شهر بعد از این هم بارها مورد تاخت و تاز و تسلط اقوام مختلف قرار گرفته تا اینکه در تاریخ 1145 هجری قمری کاملا به ایران الحاق گردید.

شهر همدان به علت قرار گرفتن در مسیر راه های اصلی منطقه غرب ایران در قرن های اخیر همواره از نظر بازرگانی مورد توجه بوده است. همچنین این شهر در مسیر جاده ابریشم قرار داشته است.

مراکز دیدنی همدان :

کاخ هگمتانه، آرامگاه‌ بوعلی، آرامگاه ‌بابا طاهر، آرامگاه استر، گنبد علویان، قبراسکندر، آرامگاه عارف، عین ‌القضات‌، برخ قربان، خانه شهبازیان، شیر سنگی، عمارت باغ نظر، سرای قلمدانی، تلسکوپ همدان، میدان امام، قلعه دختر، تپه هگمتانه، تپه پیسا، تپه مصلی، تپه حاج عنایت، حمام امیر افخم، پل شکسته، کاروانسرای گلشن، پل جهان آباد، کتیبه گنج نامه، مقبره استرومردخای، کلیسای پروتستان

جاذبه‌ های طبیعی همدان :

پیست اسکی، آبشار گنجنامه، رودخانه قره چای، غار هیزج، غار بگلیجه، غار قلعه جوق، غار آق قایا، غار قوری قلعه، دره زینا، دوزخ دره، دریاچه پشت سد اکباتان، مسجد جامع همدان، مسجد علویان، مسجد شورین، مسجد هگمتانه، امامزاده خضر، امامزاده هود، امامزاده محسن، امامزاده حسین، امامزاده علی، امامزاده عبداله، امامزاده یحیی، امامزاده محمد، امامزاده ضیا آباد، مقبره استرومردخای، کلیسای پروتستان، کلیسای رافائیل

شهر اسدآباد :

اسدآباد از دوران و روزگاران بسیار قدیم آباد بوده و احتمالا همان آدراپانا است که ایسیدوروس خاراکسی جغرافیدان یونانی که در حدود سده اول پیش از میلاد میزیسته از آن نام برده است. در فاصله سد فرنگی اسدآباد بنای عظیمی از دوره ساسانیان بوده است که اعراب آن را مطبخ کسری می خواندند. به گمان عده ای زادگاه سید جمال ‌الدین ‌اسد آبادی این شهر میباشد.

این شهر در فاصله 305 کیلومتری جنوب غربی تهران و 36 کیلومتری غرب همدان و به ارتفاع 1594 متر از سطح دریا میباشد و بر سر راه همدان به کرمانشاه در پای جنوبی گردنه اسدآباد قرار گرفته است. شهرستان اسد آباد در گستره ای به مساحت 1195 کیلومتر مربع،، 6.1 درصد از وسعت استان را تشکیل میدهد.

این شهرستان بر اساس تقسیمات کشوری سال 1377 دارای یک نقطه شهری و یک بخش و شش دهستان به نامهای چهار دولی، سید جمال‌ الدین، دربندرود، پیر سلیمان، جلگه و ... میباشد.

شهرستان اسدآباد از شمال به شهرستان قروه در استان کرمانشاه از شمال خاوری و خاور به شهرستان بهار از جنوب خاوری به شهر تویسرکان، از جنوب به شهرستان نهاوند، و از غرب به شهرستانهای کرمانشاه و سنقر محدود است.

پیرامون شهرستان اسدآباد را کوههای نسبتا مرتفعی فرا گرفته که بلندترین آنها کوهستان الوند غربی به ارتفاع 2939 متر و کوه المو قولاخ به ارتفاع 2946 متر است ناحیه مرکزی شهرستان مزبور را دشت همواری فرا گرفته که بوسیله رودخانه قره چای زه کشی میگردد.

از نظر اقلیمی دارای آب و هوای نیمه سرد بوده میانگین بارندگی در طی دوره پنج ساله معادل 403.5 میلیمتر میباشد. متوسط درجه حرارت سالانه طی همین دوره 10.8 درجه سانتیگراد بوده است. بر اساس آخرین نتایج سر شماری جمعیت این شهرستان 110.077 نفر بوده است که 6.6 درصد جمعیت استان را تشکیل داده است.

مراکز دیدنی اسدآباد :

آب انبار شاه عباس، یادبود سید جمال، حمام گلستان، کتیبه آقاجان بلاغی، سنگ ‌نوشته ‌مسجد جامع، تالاب پیرسلیمان، مسجد سلطانی

شهرستان بهار :

شهرستان بهار در شمال غرب همدان واقع شده و از شمال به شهرستان کبودر آهنگ از شرق به همدان، از جنوب به شهرستانهای همدان و تویسرکان و از غرب به اسدآباد و قروه کردستان محدود میگردد.

شهرستان بهار با مساحت 1329 کیلومتر مربع شامل سه شهر بهار، لالجین و صالح آباد به مرکزیت شهرستان بهار، 72 آبادی و 5 دهستان و دو بخش مرکزی و لالجین است و بر اساس سرشماری سال 1375 دارای 127635 نفر جمعیت بوده است. بخش کشاورزی به دلیل منابع عظیم آ ب زیر زمینی حاصلخیزی خاک و هموار بودن زمین این دشت نقش عمده ای دارد.

اشتغال در صنایع دستی در شهر لالجین چشمگیر است. زبان عموم مردم فارسی و ترکی است و عده قلیلی نیز به لری و کردی تکلم میکنند. دین اسلام و مذهب شیعه است. مراتع بین دره ای جنوب این شهرستان از دیر باز سبب جذب بخشی از دامداران و عشایر کوچ رو از استانهای لرستان و کرمانشاهان بوده است.

بررسی های باستان شناسی استقرار اقوامی را از هزاره چهارم قبل از میلاد در دوران پیش از تاریخ و دوران تاریخی بویژه مادها در محوطه های باستانی این سرزمین را نشان داده است.

در متون تاریخی دوران اسلامی سخن از مرکزیت بهار به میان آمده است. در متون اوایل قرن پنجم و ششم هجری شهر بهار با نامهای چمن، قلعه بهار، مرغزار قراتکین یاد شده است. از دوره صفویه شاهد حضور طایفه قراگوزلوها در منطقه هستیم که اراضی بهار را بین خود به صورت اربابی تقسیم کرده بودند. یکی از مراکز دیدنی این شهر لالجین میباشد.

شهر تویسرکان :

شهر قدیمی رود آور دارای سه قصبه توی و سرکان و شکان بود. این شهر پس از حمله مغول اهمیت خود را از دست داد و مردم آن به قصبه توی روی آوردند و به تدریج آنجا را آباد کردند. تویسرکان فعلی که از ترکیب دو کلمه توی و سرکان ساخته شده است همان قصبه توی قدیمی است.

قصبه شکان در اثر زلزله خراب شد ولی سرکان به فاصله 10 کیلومتری شمال عرب تویسرکان هنوز پا بر جاست و اکنون یکی از شهرهای تویسرکان است. البته ماخذ معتبری که نشان دهد دقیقا از چه تاریخی نام توی به تویسرکان تبدیل شده در دست نیست و علت آنکه این تغییر نام را مقارن دوره صفویه میدانند آنست که کتبی در مورد این دوره موجود است که مولفین و مصنفین آنها شهرت تویسرکانی دارند.

موقعیت جغرافیایی تویسرکان :

شهرستان تویسرکان از شمال به شهرستانهای همدان و اسدآباد و قسمت کمی هم به شهرستان بهار از مشرق به ملایر از مغرب به کنگاور و از جنوب به شهرستان نهاوند محدود میباشد.

بلند ترین نقطه این شهرستان قله الوند با ارتفاع 3574 متر است که فصل مشترک این شهرستان و شهرستان همدان است و پست ترین نقطه آن نیز روستای کارخانه با ارتفاع 1555 متر میباشد و ارتفاع متوسط آن از سطح دریا 1784 متر است.

این شهرستان به دلیل کوهستانی یودن و مرتفع بودن دارای آب و هوای معتدل کوهستانی است و رودخانه های مهم آن قلقل رود، کرزان رود، سرکان رود و همچنین سرابی هستند، که مازاد آب آنها پس از آبیاری زمین های کشاورزی مسیر خود به رودخانه گاماسیاب میریزد.

شهرستان تویسرکان با مساحت 1556 کیلومتر مربع از 3 شهر تویسرکان، سرکان، فرسفج و 2 بخش : مرکزی و قلقل رود و 7 دهستان و 111 روستا تشکیل شده و طبق سرشماری سال 1375 دارای 118.954 نفر جمعیت است و دین و مذهب مردم آن، اسلام و شیعه جعفری است و زبان آنان فارسی است ولی تعدادی از روستاهای مجاور به استان کرمانشاه و شهرستان نهاوند و ملایر، به کردی، لری و به طور محدود به ترکی نیز صحبت میکنند.

مراکز دیدنی تویسرکان :

آرامگاه آرتیمانی، آرامگاه حبقوق، مدرسه‌ شیخ‌ علیخانی، خانه مسعودی، قلعه اشتران، پل فرسفج، کاروانسرای شاه عباس، دره گزند سرابی، دره سرکان، دره آرتیمان، درخت ‌دو هزار ساله، مسجد شیخ علیخان زنگنه، مسجد جامع، بقعه زید ابن علی، بقعه حبقوق نبی

شهرستان رزن :

شهرستان رزن در دشتی هموار با زمینهای حاصلخیز و مناظر طبیعی در مسیر جاده اصلی همدان به تهران و در 81 کیلومتری شمال همدان قرار گرفته است.

این شهرستان با مساحتی در حدود 2729 کیلومتر مربع از سه شهر رزن، قروه درجزین و دمق و 3 بخش مرکزی، سردرود و قروه در جزین و نیز 7 دهستان و 130 روستای دارای سکنه تشکیل شده است که جمعا دارای 123.790 نفر جعمیت میباشند و اکثرا به ترکی سخن میگویند ولی زبان فارسی نیز در بین آنها رایج است.

رزن در سال 1368 از بخش به شهر و از سال 1373 به شهرستان ارتقا یافته و در آن فرمانداری مستقر شده است. این شهرستان از ناحیه شمال و شمال غربی به استان قزوین، از جنوب به شهرستان همدان، از مشرق به استان مرکزی و از مغرب به شهرستان کبودر آهنگ محدود میباشد. در شمال شرقی این شهرستان رشته کوه خرقان قرار گرفته که بلندترین نقطه آن در محدوده شهرستان رزن دارای ارتفاع 2630 متر از سطح دریاست.

مراکز دیدنی رزن :

امامزاده هود، رودخانه تلوار

شهرستان کبودرآهنگ :

کبودرآهنگ شهرستانی است با وسعت تقریبی 3816 کیلومتر مربع واقع در 52 کیلومتری شمال غربی استان همدان قرار دارد و ارتفاع متوسط آن از سطح دریا 1657 متر میباشد.

شهرستان کبودرآهنگ از طرف شمال به شهرستان خدابنده (از استان زنجان) از مغرب با بیجار و قروه (از استان کردستان) از سمت مشرق با شهرستان رزن و از جنوب با شهرستان همدان همسایه میباشد.

این شهرستان بصورت دشت وسیعی است که بعد از همدان از نظر وسعت دومین شهرستان است و از 3 بخش به نامهای شیرین سو، مرکزی و گل تپه و نیز 11 دهستان تشکیل شده است. کوههای بقاطی، قره داغ، قلی آباد ساری قیه و سوباشی از ارتفاعات عمده این شهرستان به حساب می آیند.

آب و هوای این شهرستان عموما سرد و خشک است و نسبت به آب و هوای سایر شهرستانهای استان در تابستان گرمترین نقطه و در زمستان سردترین منطقه استان را به خود اختصاص داده است.

مراکز دیدنی کبودرآهنگ :

کاروانسرای یارم قیه، پل کوریجان، غار علیصدر، غار سوباشی، غار سراب، محیط ‌زیست کبودرآهنگ

جاذبه های طبیعی کبودرآهنگ :

امامزاده ازنا، امامزاده اظهربن علی

شهرستان ملایر :

تاریخ نویسان در رابطه با وجه تسمیه ملایر نظرهای مختلفی ارائه نموده ‌اند. از جمله اینکه در زمان مادها با روشن نمودن آتش روی تپه‌ ها وکوههای آن اخبار را به سایر مناطق میرساندند، از این رو آنجا مل آگر به معنی تپه آتش نامیده شد.

روایت دیگری میگوید که در زمان حمله اعراب به ایران هنگام عبور از این منطقه به آب دست نیافته بودند و به همین علت آنرا ماء لا یری یعنی آب دیده نمیشود نامیدند و به همین نام معروف گردیده است و ملایر کنونی صورتی از آن عبارت میباشد.

شهر ملایر از زمانهای بسیار قدیم منطقه‌ ای آباد و پر جمعیت بوده است. بنای شهر فعلی ملایر با حکومت فتحعلی شاه قاجار در سال 1188 هحری قمری هم عهد میباشد که توسط محمد میرزا دولتشاه احداث شد و نخست بنام بانی آن دولت آباد خوانده شد و در پس آن بدنبال منقرض شدن سلسله قاجاریه به نام ملایر تغییر پیدا کرد.

موقعیت جغرافیایی ملایر :

شهر ملایر بزرگترین شهرستان استان پس از همدان میباشد و وسعتی حدود3210 کیلومتر مربع شامل 3 شهر ملایر، سامن و ازندریان و سه بخش مرکزی، سامن و جوکار و 15 دهستان و 221 روستای دارای سکنه میباشد.

شهرستان ملایر از شمال به همدان از شرق به اراک از جنوب به بروجرد و از طرف غرب به شهرهای تویسرکان و نهاوند محدود شده است. ارتفاع این شهرستان از سطح دریا 1780 متر و فاصله اش از همدان و تهران به ترتیب 86 و 390 کیلومتر است.

امتداد رشته کوه الوند از شمال و شمال شرق این شهرستان میگذرد و به کوههای سر بند اراک متصل میشود. مرتفع ترین کوه این شهرستان قله لشکردر میباشد و کوه معروف یزد گرد با بقایای قلعه یزد گرد ساسانی در جنوب شهر قرار دارد.

از دیگر ارتفاعات مهم کوه گرمه با ارتفاع 2206 متر و کوه سرده با ارتفاع 2277 متر است. مهمترین رودخانه ملایر رود خرم آباد است که آب آن فصلی است.

پوشش گیاهی شهرستان ملایر از نوع استپ کوهپایه ای است. ملایر از نظر آب و هوایی در مرز آب و هوای متعدل کوهستانی و آب و هوای نیمه بیابانی ایران قرار گرفته و خصوصیات هر دو نوع آب و هوا را دارا است و متوسط بارندگی سالیانه آن به 242.2 میلیمتر میرسد.

زبان اهالی این شهرستان آمیزه ای از لری، کردی و فارسی با لهجه لری و لک میباشد و جمعیت آن بر اساس آخرین سر شماری 1357 تعداد 297.062 نفر است که اکثریت آنها در روستا زندگی میکنند و به زراعت مشغول میباشند.

مراکز دیدنی ملایر :

مقبره حاج سیف الدوله، ارگ نوشیجان، برج سامن، خانه‌ لطفعلیان، یخچال میرفتاح، قلعه نوشیجان، قلعه چوبین، تپه گوراب، آتشکده نوشیجان

جاذبه‌ های طبیعی ملایر :

غار دره فراخ، غار سرد کوه، دره شهرستانه، محیط زیست ملایر، منطقه حفاظت شده لشگردر

شهرستان نهاوند :

طبق بررسی ‌های انجام شده در تپه گیان واقع در 18 کیلومتری جنوب غربی نهاوند و در حدود 37 سده قبل از میلاد مسیح قومی در این منطقه زندگی میکردند که تمدنی شبیه تمدن بین النهرین داشت و بعدها توسط اقوام دیگر از جمله اروپایی و آسیایی از بین رفت.

شهر نهاوند مقارن انقراض هخامنشیان در حمله اسکندر مورد تاخت و تاز قرار گرفت، ولی به کمک دژ و باروهای محکم در امان ماند. سلوکیان نیز به این شهر حمله کردند و پس از فتح آن مدتی در آنجا اقامت داشتند.

در دوره ساسانیان، یزد گرد سوم دژ محکمی در آن بنا کرد که تابستانها را در آن به سر میبرد. در حمله اعراب به ایران سپاهیان اسلام با مقاومت سپاهیان ایران در نهاوند روبرو شدند که در نهایت با توجه به ظلم و ستم شاهان و پذیرش اسلام از سوی ایرانیان سپاه ایران شکست خورد.

بدین ترتیب، یافته های باستان شناختی و منابع مکتوب موجود تاریخی حاکی از کهن سالی این خطه از سرزمین ایران و جلوه ای ماندگار از تاریخ پر فراز و نشیب است.

موقعیت جغرافیایی نهاوند :

شهرستان نهاوند با وسعتی قریب به 1461 کیلومتر مربع در جنوب استان همدان و در امتداد رشته کوههای زاگراس و مسیر دشت دلتایی نهاوند واقع شده است و دارای دو بخش، 7 دهستان، 7 مرکز دهستان و دو شهر میباشد.

شهرستان نهاوند با جمعیتی بالغ بر 184.160 نفر (1375) از شمال به تویسرکان، از جنوب به شهرهای الشتر و نور آباد (استان لرستان) از شرق به ملایر و بروجرد و از غرب به گنکاور و صحنه و استان کرمانشاه محدود شده است. فاصله هوایی شهر نهاوند تا تهران 313 کیلومتر بوده و ارتفاع آن از سطح دریا حدود 1660 متر میباشد.

نهاوند بر اساس آمار سال 1375 دارای جمعیتی معادل 65.164 نفر میباشد و از این تعداد 32.744 نفر مرد و 32.420 نفر زن بوده که 14.574 خانوار را تشکیل میدهند و به علت وجود رشته کوههای زاگرس در منطقه و منابع سرشار آبهای زیر زمینی دارای آب و هوای مدیترانه ای میباشد.

ارتفاعات شمالی شهرستان نهاوند به موازات رشته کوههای زاگرس امتداد یافته که کوه آرد شان با ارتفاع 2533 متر در شمال غربی شهر نهاوند و همچنین خط الراس شمال غربی‌ کوه گرین (گری)‌ در بخش جنوبی این شهرستان حد طبیعی شهرستانهای نهاوند و خرم آباد را تشکیل میدهد که بلندترین قله آن 3188 متر مشرف به سر چشمه گاماسیاب است.

چشمه سارها و سرابهای کم نظیری چون سراب گاماسیاب، گیان، فارسبان، ملوسان، گنبد کبود، کنگاور کهنه، گردکانه، بنفشه و رازانه تمامی منطقه را سیراب و به یک قطب بزرگ کشاورزی بدل میسازد.

مراکز دیدنی نهاوند :

مقبره باباپیر، مقبره در شیخ، معبد لا اودیسه، تپه گیان، تپه بابا قاسم، حمام حاج ‌آقا تراب، مسجد جامع نهاوند

جاذبه‌ های طبیعی نهاوند :

قله چهل نابالغان، گاماسیاب رود، سرآب ‌فارسیان‌ و گیان، دره زینا، دوزخ دره، محیط زیست نهاوند، منطقه شکار ممنوع ملوسان، تالاب کرد خورد

تعداد بازدید : 2583
تاریخ انتشار : 01-02-1392 , 08:44